odp.
odp.: (nie odmienia się)
Szukaj odp. w: tym słowniku Google Wikipedii
Zobacz także odmianę słów:
u¶wietniać: u¶wietniano, nieu¶wietniana, nieu¶wietniane, nieu¶wietnianych, nieu¶wietnianymi, nieu¶wietniani, nieu¶wietnianej, nieu¶wietnianym, nieu¶wietnianego, nieu¶wietnianemu, nieu¶wietniany, nieu¶wietnian±, u¶wietniana, u¶wietniane, u¶wietnianych, u¶wietnianymi, u¶wietniani, u¶wietnianej, u¶wietnianym, u¶wietnianego, u¶wietnianemu, u¶wietniany, u¶wietnian±, u¶wietniała, u¶wietniali¶cie, u¶wietnialiby¶cie, u¶wietniałyby¶cie, u¶wietniały¶cie, u¶wietniali, u¶wietniałam, u¶wietniałem, u¶wietniałom, u¶wietniałabym, u¶wietniałobym, u¶wietniałbym, u¶wietniało, u¶wietniałaby, u¶wietnialiby, u¶wietniałoby, u¶wietniałyby, u¶wietniałby, u¶wietniali¶my, u¶wietnialiby¶my, u¶wietniałyby¶my, u¶wietniały¶my, u¶wietniały, u¶wietniał, u¶wietniała¶, u¶wietniałe¶, u¶wietniało¶, u¶wietniałaby¶, u¶wietniałoby¶, u¶wietniałby¶, u¶wietnia, u¶wietniacie, u¶wietniam, u¶wietniamy, u¶wietniasz, u¶wietniaj±, nieu¶wietniania, nieu¶wietnianie, nieu¶wietnianiach, nieu¶wietnianiami, nieu¶wietnianiem, nieu¶wietnianiom, nieu¶wietnianiu, nieu¶wietniań, u¶wietniania, u¶wietnianie, u¶wietnianiach, u¶wietnianiami, u¶wietnianiem, u¶wietnianiom, u¶wietnianiu, u¶wietniań, u¶wietniajcie, u¶wietniajże, u¶wietniaj, u¶wietniajmy, u¶wietniajcież, u¶wietniajmyż, nieu¶wietniaj±ca, nieu¶wietniaj±ce, nieu¶wietniaj±cych, nieu¶wietniaj±cymi, nieu¶wietniaj±cej, nieu¶wietniaj±cym, nieu¶wietniaj±cego, nieu¶wietniaj±cemu, nieu¶wietniaj±cy, nieu¶wietniaj±c±, u¶wietniaj±ca, u¶wietniaj±ce, u¶wietniaj±cych, u¶wietniaj±cymi, u¶wietniaj±cej, u¶wietniaj±cym, u¶wietniaj±cego, u¶wietniaj±cemu, u¶wietniaj±cy, u¶wietniaj±c±, u¶wietniaj±c,
kapitalizacyjny: nieniekapitalizacyjnych, niekapitalizacyjnymi, niekapitalizacyjnym, niekapitalizacyjnego, niekapitalizacyjnemu, kapitalizacyjnych, kapitalizacyjnymi, kapitalizacyjnym, kapitalizacyjnego, kapitalizacyjnemu, niekapitalizacyjna, niekapitalizacyjne, niekapitalizacyjnej, niekapitalizacyjn±, kapitalizacyjna, kapitalizacyjne, kapitalizacyjnej, kapitalizacyjn±, niekapitalizacyjni, kapitalizacyjni,
obiecanka cacanka: obiecance cacance, obiecanek cacanek, obiecankach cacankach, obiecankami cacankami, obiecank± cacank±, obiecankę cacankę, obiecanki cacanki, obiecanko cacanko, obiecankom cacankom,
szpicelek: szpicelka, szpicelkowi, szpicelkiem, szpicelku, szpicelków, szpicelkach, szpicelkami, szpicelkom, szpicelki,
oborski: nieoborsku, nieoborskich, nieoborskimi, nieoborskim, nieoborskiego, nieoborskiemu, oborskich, oborskimi, oborskim, oborskiego, oborskiemu, nieoborska, nieoborskie, nieoborskiej, nieoborsk±, oborska, oborskie, oborskiej, oborsk±, nieoborscy, oborscy,
olecki: nieoleckich, nieoleckimi, nieoleckim, nieoleckiego, nieoleckiemu, oleckich, oleckimi, oleckim, oleckiego, oleckiemu, nieoleccy, oleccy, nieolecku, nieolecka, nieoleckie, nieoleckiej, nieoleck±, olecka, oleckie, oleckiej, oleck±,
bezpieczniak: bezpieczniakach, bezpieczniakami, bezpieczniakom, bezpieczniaka, bezpieczniakowi, bezpieczniakiem, bezpieczniaku, bezpieczniacy, bezpieczniaki, bezpieczniaków,
Maryńczak: Maryńczakach, Maryńczakami, Maryńczakom, Maryńczaka, Maryńczakowi, Maryńczakiem, Maryńczaku, Maryńczakowie, Maryńczaki, Maryńczaków,
pagór: pagórach, pagórami, pagórom, pagóra, pagórze, pagórowi, pagórem, pagóry, pagórów,
affettuoso: (nie odmienia się)
wykwitować: wykwitowawszy, wykwitujcie, wykwitujże, wykwituj, wykwitujmy, wykwitujcież, wykwitujmyż, wykwitowano, niewykwitowana, niewykwitowane, niewykwitowanych, niewykwitowanymi, niewykwitowani, niewykwitowanej, niewykwitowanym, niewykwitowanego, niewykwitowanemu, niewykwitowany, niewykwitowan±, wykwitowana, wykwitowane, wykwitowanych, wykwitowanymi, wykwitowani, wykwitowanej, wykwitowanym, wykwitowanego, wykwitowanemu, wykwitowany, wykwitowan±, wykwitowała, wykwitowali¶cie, wykwitowaliby¶cie, wykwitowałyby¶cie, wykwitowały¶cie, wykwitowali, wykwitowałam, wykwitowałem, wykwitowałom, wykwitowałabym, wykwitowałobym, wykwitowałbym, wykwitowało, wykwitowałaby, wykwitowaliby, wykwitowałoby, wykwitowałyby, wykwitowałby, wykwitowali¶my, wykwitowaliby¶my, wykwitowałyby¶my, wykwitowały¶my, wykwitowały, wykwitował, wykwitowała¶, wykwitowałe¶, wykwitowało¶, wykwitowałaby¶, wykwitowałoby¶, wykwitowałby¶, niewykwitowania, niewykwitowanie, niewykwitowaniach, niewykwitowaniami, niewykwitowaniem, niewykwitowaniom, niewykwitowaniu, niewykwitowań, wykwitowania, wykwitowanie, wykwitowaniach, wykwitowaniami, wykwitowaniem, wykwitowaniom, wykwitowaniu, wykwitowań, wykwitujecie, wykwituje, wykwitujemy, wykwitujesz, wykwituj±, wykwituję,
baedeker: baedekerach, baedekerami, baedekerom, baedekera, baedekerze, baedekerowi, baedekerem, baedekery, baedekerów,
wykończalnictwo: wykończalnictwa, wykończalnictwie, wykończalnictwem, wykończalnictwu, wykończalnictw, wykończalnictwach, wykończalnictwami, wykończalnictwom,
bezprzykładny: nieniebezprzykładnych, niebezprzykładnymi, niebezprzykładnym, niebezprzykładnego, niebezprzykładnemu, bezprzykładnych, bezprzykładnymi, bezprzykładnym, bezprzykładnego, bezprzykładnemu, niebezprzykładna, niebezprzykładne, niebezprzykładnej, niebezprzykładn±, bezprzykładna, bezprzykładne, bezprzykładnej, bezprzykładn±, niebezprzykładni, bezprzykładni, niebezprzykładnie, bezprzykładnie,
metropolia: metropolie, metropoliach, metropoliami, metropoliom, metropolij, metropolii, metropolio, metropoli±, metropolię,
Cytaty:Kochanek to udoskonalony m±ż.
Kochanie gorzej jak więzienie: z więzienia wyzwol±, z kochania nie zdol±. Przysłowie polskie
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolniekiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi my¶lica, tak i człek, miło¶ci± porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych. Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ¶lkepy, ¶wiata za swoim kochaniem nie widzi. . . Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydaj±? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni ko¶ci, ni łowy; siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi obj±wszy, tak tęskni±c rzewliwie, jako ów, któru kogo¶ bliskiego postradał. . . Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bileje, oczy wypadaj±, ręce się trzęs± i palce chudn±, a człowiek o ¶mierci rozmy¶la albo jak w obł±kaniu ze zjeżon± głow± chodzi, z miesi±cem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada "nieszczę¶cie" i ¶lochać gotów. . . A jednak je¶li miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonno¶ci lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niĽli królestwo, niĽli sceptr, niĽli zdrowie, niĽli długi wiek?. . . " A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia. Henryk Sienkiewicz, "Pan Włodyjowski"
Kochanka to kobieta podwójnie kochana. Henryk Horosz
Kochanka to królowa, żona to niewolnica. Przysłowie portugalskie
Linki:
bron-malopolska122
bron-malopolska123
Euro Casino bonus WiedĽmikołaj neteasy.pl opinie neteasy opinie zastanowsie.czegocibrakuje.pl
Warto poznawac nowe slowa bo tylko dzieki nim mozna wyrazac sie w sposob bardziej precyzyjny